Ονειρεύτηκες κάποτε να φτάσεις στο σημείο εκείνο που η γη αγγίζει τον ουρανό.
Δεν σκέφτηκες ποτέ ότι όσο πλησιάζεις το σημείο θα απομακρύνεται.
Και τώρα που το συνειδητοποίησες είναι αργά πια για να σταματήσεις.
(09.09.2008)
- Κι όμως σταμάτησες... Ποιός θα το έλεγε...
Γιατί σταμάτησες; Θα το έφτανες... το ήξερες ότι θα το έφτανες... Μια στάλα λιγότερο δειλός να ήσουν μόνο...
(11.09.09)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
9 σχόλια:
Να ταν...
Ομως...δεν ...
Ναι... Δεν...
Πότε δεν θα μπορέσουμε να ψηλώσουμε αρκετά για να φτάσουμε..
και δεν είναι τόσο κακό να αφήνουμε και κάτι άπιαστο
μας κάνει μερικές να χαϊδεύουμε με τρυφερότητα το χώμα που πατάμε (ή αν θες να βλέπουμε από που έχουμε ξεκινήσει)
Καλό σου βράδυ
Ναι, δεν είναι κακό να μένει κάτι άπιαστο... Αλλά είναι κακό να σταματάμε να το κυνηγάμε - γιατί τότε δεν προχωράμε...
Το χώμα που πατάμε μάλλον το χαϊδεύουμε με τρυφερότητα μόνο όταν ξέρουμε ότι σε λίγο θα το εγκαταλείψουμε - θα βρεθούμε ένα βήμα πιο πέρα, ακόμη κι αν πάντα θα είναι κομμάτι μας.
Και το να βλέπουμε από που έχουμε ξεκινήσει είναι καλό μόνο όταν για να το δούμε πρέπει να γυρίσουμε το βλέμμα μας προς τα πίσω!
Καλό σου άπόγευμα!
"μας κάνει ΜΕΡΙΚΕΣ να χαϊδεύουμε με τρυφερότητα το χώμα που πατάμε (ή αν θες να βλέπουμε από που έχουμε ξεκινήσει)"
Με την πρώτη ανάγνωση διάβασα "φορές" παρ' όλο που δεν υπήρχε :P Mε τη δεύτερη παρατήρησα την αβλεψία και το κωμικό και παρεξηγήσιμο αποτέλεσμά της :P
Nαι, έτσι μας κάνει μερικές από εμάς! :))) (Αστειεύομαι φυσικά και ελπίζω να σε βρίσκω σέ ανάλογη δεάθεση!) Καλημέρα!
Μια στάλα λιγότερο δειλός να ήσουν μόνο...μια στάλα...κι όλα θα 'ταν αλλιώς...ΟΛΑ...
Δεν πειράζει...
την επόμενη φορά...
κοροιδεύεις τον εαυτό σου...
δεν θα υπάρξη επόμενη...
ίσως κάποτε αλλάξεις...
ίσως αρχίσεις να τολμάς
μα όχι, αυτή είσαι...
μετανιώνεις εκ των υστέρων...
κι όμως μπορούσες σου λεω...
ήσουν τόσο κοντά...
ίσως κάποτε...
αν...
δεν ξέρω...
αυτά τα λόγια είναι τόσο...μέσα στο μυαλό μου!!!
χαχαχαχαχα!!!
είδες που μερικές ΦΟΡΕΣ έχει νόημα μόνο αυτό που αρχικά καταλαβαίνουμε και όχι αυτό που παράγεται μετά από προσεκτική "ανάγνωση" των λεγόμενων και αντικειμενική ερμηνεία τους
τώρα τελευταία τρώω πολλές λέξεις, σα να λέμε μασάω τα λόγια μου!!!
(ξέρω τι φταίει και με φοβίζει πολύ)
καλό βράδυ καλή μου (να έχεις μια όμορφη εβδομάδα)
Ανέμη μου, ίσως το μόνο που θα είχε αλλάξει να ήταν ότι δεν θα είχες χρεώσει τόσα πολλά στον εαυτό σου... Τώρα αν αυτό είναι λίγο για να του ταιριάζει η λέξη "μόνο" είναι άλλο θέμα... Αλλά μπορείς ακόμη να τον συγχωρήσεις... μπορείς.. μπορώ... πρέπει να μπορούμε... ε; δεν πρέπει;
Και όχι δεν το πιστεύω.. δεν θέλω να το πιστεύω... ότι αυτή είσαι εσύ... Δεν είσαι μόνο αυτή εσύ... είσαι τόσα πράγματα εσύ... κάπου εκεί μες στο σακούλι με τους εαυτούς σου είναι και το κομμάτι σου που τολμάει... κάνει τον απολογισμό του αλλά δεν σταματάει εκεί - τακτοποιεί τα λάθη του στο πίσω συρταράκι του μυαλού του και προχωράει. Γιατί όλα προχωράνε. Πώς αλλιώς; Ε;
Καλωσόρισες κι εσύ στη δική μου γωνιά!
"είδες που μερικές ΦΟΡΕΣ έχει νόημα μόνο αυτό που αρχικά καταλαβαίνουμε και όχι αυτό που παράγεται μετά από προσεκτική "ανάγνωση" των λεγόμενων και αντικειμενική ερμηνεία τους"
Πόσο δίκιο έχεις όμως! Και πόσο δεν με συμφέρει αυτό - τελευταία πάντοτε γυρίζω για δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις σε κάθε τι, βλέπω τις λεπτομέρειες που αρχικά δεν είχα προσέξει, νομίζω ότι αποκτώ ακριβή εικόνα και το μόνο που κάνω είναι να διαστρεβλώνω την πραγματικότητα! Πράγματι έχει νόημα μόνο αυτό που βλέπουμε με την πρώτη ανάγνωση. Κι είναι κρίμα να καταστρέφουμε αυτό το νόημα, γυρίζοντας για δεύτερη και τρίτη.
(και όχι δεν συνεχίζω να αναφέρομαι στην αβλεψία σου - νομίζω ούτε κι εσύ).
"τώρα τελευταία τρώω πολλές λέξεις, σα να λέμε μασάω τα λόγια μου!!!
(ξέρω τι φταίει και με φοβίζει πολύ)"
Χμμμ.. 'Αλλο το "τρώω λέξεις" και άλλο το "μασάω τα λόγια μου". Εγώ νομίζω ότι κάνεις μόνο πρώτο..
Εύχομαι μια όμορφη εβδομάδα και σε σένα και ό,τι σε φοβίζει να το ξορκίζεις!
Καληνύχτα!
Δημοσίευση σχολίου