επιστρέφει μόνο εκείνο που ήσουν.
Τ' άσπρο χαρτί μιλά με τη φωνή σου,
τη δική σου φωνή
όχι εκείνη που σ' αρέσει·
μουσική σου είναι η ζωή
αυτή που σπατάλησες.
Μπορεί να την ξανακερδίσεις αν το θέλεις
αν καρφωθείς σε τούτο τ' αδιάφορο πράγμα
που σε ρίχνει πίσω
εκεί που ξεκίνησες.
Ταξίδεψες, είδες πολλά φεγγάρια πολλούς ήλιους
άγγιξες νεκρούς και ζωντανούς
ένιωσες τον πόνο του παλικαριού
και το βογκητό της γυναίκας
την πίκρα του άγουρου παιδιού-
ό,τι ένιωσες σωριάζεται ανυπόστατο
αν δεν εμπιστευτείς τούτο το κενό.
Ίσως να βρεις εκεί ό,τι νόμισες χαμένο·
τη βλάστηση της νιότης, το δίκαιο καταποντισμό
της ηλικίας.
Ζωή σου είναι ό,τι έδωσες
τούτο το κενό είναι ό,τι έδωσες
το άσπρο χαρτί.
Γ. Σεφέρης
12 σχόλια:
Λευκή ζωή...
Σεφέρης, λατρεμένος.
Καλό βράδυ Εlpenor
Λευκή ζωή, λευκό χαρτί, λευκό μητρώο....
Καληνύχτα, Μαρία, με όνειρα πολύχρωμα - για να σπάσει λίγο αυτό το λευκό. :)
και έρχεται η ώρα που θα μετρήσεις τις σελίδες τούτες που γύρισες και θα πεις "..ας είχα κάτι αφήσει εδώ, έστω και μια μουτζαλιά!" μα χαμένα θα 'ναι πια τα μολύβια σου όλα..!!
Καλή σου μέρα Ελπήνωρα
ΥΓ. Τώρα τελευταία γίνονται πολλοί απολογισμοί στην μπλογκόσφαιρα
Θα' ρθει μια μέρα που θα αναμετρηθούμε με αυτό το λευκό και θα βγούμε πιο χαμένοι και από τους χαμένους... Και αφού το ξέρουμε... γιατί; Γιατί το χέρι στέκει ασάλευτο δίπλα στο καλά ξυσμένο μολύβι και όσο κι αν τρέμουν α δάχτυλα δεν λέν να το αδράξουν;
Ε; Πες μου εσύ...
Καλή σου μέρα, Λάκη!
Υ.Γ. Και όλοι αρνητικοί..
Δεν έχω όλες τις απαντήσεις μα έμαθα πια να γράφω λέξεις. Και τις γράφω χωρίς να σκέφτομαι εάν θα πληγώσουν ή όχι, εάν θα είναι ανορθόγραφες ή όχι, εάν τα γράμματα τους θα 'ναι καλλιγραφικά ή όχι και αν αρέσουν ή σοκάρουν. Γράφω λέξεις ακόμη κι αν τίποτε σημαντικό δεν έχω για να πω. Έτσι.. για να γνωρίζουν πως πέρασα από εδώ.
Οι λευκές κόλλες είναι ο ασφαλέστερος θάνατος κι είναι τόσο εύκολος που όλους τους σαγηνεύει.
ΥΓ. Είναι γιατί, οι χρεοκοπίες ευκολότερα ανακοινώνονται.. κανείς δεν θα έρθει δανεικά για να ζητήσει.
"Δεν έχω όλες τις απαντήσεις μα έμαθα πια να γράφω λέξεις. "
Καθόλου μικρό πράγμα... Μάθε μας κι εμάς :)
Ναι, οι λευκές κόλλες είναι ο πιο εύκολος θάνατος... ο πιο επώδυνος και ο πιο εύκολος συνάμα...
Υ.Γ. Δυστυχώς, στους αρνητικούς απολογισμούς αυτός που έρχεται δανεικά να σου ζητήσει είναι ο εαυτός σου. Κι εσύ βγάζεις έξω δυο τσέπες άδειες, σκύβεις το κεφάλι και τραβάς τον εύκολο δρόμο σου που εσύ διάλεξες - αυτόν τον ολόλευκο, χωρίς στάλα μελάνι πάνω του.
Μάθημα 1ο: Γράμμα Α
-----Α-----
----Α-Α----
---Α---Α---
-ΑΑΑΑΑΑ-
-Α-------Α-
Α---------Α
όπως λέμε, ΑνΑσΑ
Παίρνε ανάσες, δίνε ανάσες, μάθε να αναπνέεις, ακόμα και τον βρώμικο αέρα.
Έλα μαζί μου...
1.. εισπνοή
2.. εκπνοή
1.. εισπνοή
2.. εκπνοή
1.. ...
2.. ...
1.. 2.. 1.. 2..
.. ... ...
"όπως λέμε, ΑνΑσΑ
Παίρνε ανάσες, δίνε ανάσες, μάθε να αναπνέεις, ακόμα και τον βρώμικο αέρα."
Μπορώ να αρχίσω από τον καθαρό, γιατί τελευταία δυσκολεύουμαι ακόμη και σε αυτόν... "Παίρνε ανάσες, δίνε ανάσες..." Όταν χάνεις την ικανότητα να παίρνεις ανάσες, χάνεις και τη δύναμη να δίνεις... Αυτό είναι ίσως το πιο άσχημο... Γιατί οι ανάσες που δίνεις γυρνούν πίσω σε σένα. Και τώρα που δεν μπορείς να δώσεις είναι που τις έχεις ανάγκη. Φαύλος κύκλος.
Λάκη, καλό βράδυ και σε ευχαριστώ πόλύ, μεταξύ άλλων, και για την πυραμίδα :P (την "μουτζουλιά" που θα' λεγες κι εσυ)! (Να υποθέσω ότι στο πρώτο - διεγραμμένο σχόλιο δεν "πέτυχε"; :P)
Καλό βράδυ και καλά μουτζουλώματα!
Ναι, στο διαγεγραμμένο δεν πέτυχε αλλά δεν το έβαλα κάτω... δεν έγινε έτσι όπως θα το ήθελα αλλά τις μουτζάλωσα τις σελίδες (και τις δικές μου και τις δικές μου) :Ρ
απόδειξη ότι επρόκειτο για το γράμμα Α και όχι για πυραμίδα :Ρ :Ρ
μου φαίνεται ότι άρχισα από λάθος μάθημα
ας κάνω άλλη μια προσπάθεια...
Μάθημα -345.678ο: Η γραμμούλα
γραμμούλα = -
2 γραμμούλες = --
3 γραμμούλες = ---
4 ... = ----
5 ... = -----
Καλές μουτζαλιές λοιπόν
Τώρα το κατάλβα ότι η πυραμίδα ήταν το γράμμα Α! (Άδικα τόση προσπάθεια :P)
Δημοσίευση σχολίου