
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εγώ μεγάλωσα μέσα σε μια σακούλα χαρτοπόλεμο. Προσπαθούσα να ξεχωρίσω μέσα σ’ εκείνο το πλήθος τα χρώματα , το ιδιαίτερο , που δε θα εξαφανιζόταν με τη γοργή στροφή , να μπερδευτεί με τα άλλα χρώματα . "Θέλετε να χορέψομε Μαρία;" , Μέλπω Αξιώτη.
10 σχόλια:
Πόση μεγαλη αναγκη εχουμε να μας αγαπησουν...
Καλό βραδυ να εχεις ευχομαι με την αγαπη μου
welcome back :)
Μαρία μoυ, σε ευχαριστώ από καρδιάς... :) Kαλό βράδυ και σε σένα!
---
Ευάγγελε! Αυτή ήταν μια πραγματικά ευχάριστη έκπληξη! Σε ευχαριστώ για το έστω και καθυστερημένο :) καλωσόρισμα! Περνώ συχνά από τους αναστοχασμούς σου, που τους έχεις αφήσει ακυβέρνητους :) Eύχομαι όλα να πηγαίνουν καλά στους αναστοχασμούς σου εκεί έξω και στην υλοποίηση αυτών :)
Χάρηκα πραγματικά που σε είδα εδώ! Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεις την καλή σου μνήμη και την διαδικτυακή σου συνέπεια, ακόμη και σε περιόδους απουσίας σου :)
Καλό σου βράδυ!
Χα!Ήρθα...
Αφού μπόρεσες να αγαπήσεις τότε μπορείς και να αγαπηθείς ξανά καλή μου elpenor! Μην έχεις άγχος, μην θλίβεσαι υπερβολικά, μην αφήνεις να μαραθεί η καρδιά σου! Είσαι τόσο νέα. Έχεις τα περιθώρια να κάνεις τα πάντα.
Ναι από τη ζωή μας περνούν άνθρωποι που μας σημαδεύουν με διάφορους τρόπους. ΜΗν αφήνεις αυτά τα σημάδια να γίνουν αμυχή! Είναι δυνατόν μια τόσο ευαίσθητη καρδιά να μείνει μόνη της; Αποκλείεται!
Δεν νομίζω ότι διαφέρεις από αυτό:"Το κεφάλι σου, η κίνηση σου, τό υφος σου είναι όμορφο τοπίο.Το γέλιο στο πρόσωπο σου παίζει" ΜΗν αφήσεις οι το συρτάρι με τις φωτογραφίες να γίνει η σαρκοφάγος σου.
Υ.Γ. στείλε εσύ το βιογραφικό σου συνάδελφε και την έχεις την δουλειά.
Εγώ πάντα βοηθώ τους νέους συναδέλφους μου, ήμουν και εγώ στο χέρι με πτυχίο 3 ετών και ξέρω πώς είναι.
Όνειρα γλυκά. Να θυμάσαι η αγάπη είναι ένας φάρος, είναι σαν μαγνήτης, έλκει. Το χαμόγελο είναι πιο ισχυρός μαγνήτης όμως :-)
N.K. ένας άνθρωπος που συνέχεια έχει ένα γιατί, έχει την αμφισβήτηση στα χείλη του...
Νίκο, γεια σου και από εδώ και σε ευχαριστώ πολύ για όλα! Την μοναξιά δεν τη φοβόμουν ποτέ... Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό είναι καλό. Ας πούμε ότι με τον εαυτό μου παλεύω και με αυτόν πάλευα πάντα... Πλέον με τα όνειρά μου γενικότερα... Με τα συναισθήματά μου γενικότερα και όχι με τα συναισθήματά μου για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Απλώς καμιά φορά νιώθεις την ανάγκη να φανείς αδύναμος... ή να παραδεχτείς ότι είσαι... κούραση, παράιτηση, δεν ξέρω τι είναι... Το μόνο που ξέρω είναι ότι αυτή τη στιγμή θα ήθελα να έχω την ηλικία του μπόμπιρα που απεικονίζεται στο γκράφιτι. Και όταν σηκωθώ το μόνο που θα έχω αφήσει στη μέση να είναι το παιχνίδι...
Την καληνύχτα μου!
Όπου δεν συναντάς αγάπη,βάλε εσύ αγάπη και θα τη συναντήσεις.... Καλώς σε βρήκα!! Με αγάπη!
mar9659, δεν έχεις άδικο :)
Καλώς ήρθες!
Tα αγαπάμε, αλλά δυστυχώς αυτό δεν αρκεί.
Η αγάπη είναι και αυτή εμπορεύσιμη, όχι ότι δεν ήταν πάντοτε, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες έχει παραγίνει το κακό.
"Να αγαπάμε αλλήλους" η ρύση από ανθρώπους για ανθρώπους
καλημέρα
Καλημέρα elpenor
Μπες αν θες κάποια στιγμή στο
http://nikoskord.blogspot.com/
(Νίκος Κ.)
Υ.Γ./στους αναγνώστες σου είμαι ο Νικόλας!
AlexMil, σε ευχαριστώ έστω και καθυστερημένα για το σχόλιό σου. Διαβάζοντάς το, μου ήρθε στο νου ο "πολύτιμος στίχος" του Τάσου Λειβαδίτη:
"Κι όταν δεν πεθαίνουμε ο ένας για τον άλλον, είμαστε κιόλας νεκροί."
----
Οκ, Νικόλα, θα το σκεφτώ.. δεν υπόσχομαι τίποτα, όμως!! :P
Δημοσίευση σχολίου