(...) όποιος στάθηκε αναποφάσιστος στη μέση της κάμαρας
έχει διαβεί κιόλας τα σύνορα του κόσμου.
Τάσος Λειβαδίτης
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Εγώ μεγάλωσα μέσα σε μια σακούλα χαρτοπόλεμο. Προσπαθούσα να ξεχωρίσω μέσα σ’ εκείνο το πλήθος τα χρώματα , το ιδιαίτερο , που δε θα εξαφανιζόταν με τη γοργή στροφή , να μπερδευτεί με τα άλλα χρώματα . "Θέλετε να χορέψομε Μαρία;" , Μέλπω Αξιώτη.
Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά , να μου δοθή ετούτη η χάρη.
Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά - σιγά βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπο της
κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά .
Γ. Σεφέρης
Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά - σιγά βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπο της
κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά .
Γ. Σεφέρης
Θέλετε να χορέψομε Μαρία;
-
►
2011
(4)
- ► Φεβρουαρίου (2)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
►
2010
(18)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (1)
- ► Ιανουαρίου (2)
-
▼
2009
(35)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (15)
-
►
2007
(4)
- ► Σεπτεμβρίου (4)
Αναγνώστες
Άλλα σταυροδρόμια..
- AlexMil
- Moonstriken Thoughts
- No more trends
- Photodream
- Poetry Paths
- Reflexivity
- zsa zsa zsu
- Αγαπημένο μου ημερολόγιο
- Ακούει κανείς;
- Ανεκπλήρωτοι Έρωτες 2
- Ενυδρείον
- Μάθε να χαμογελάς
- Μπουκάλια στο πέλαγος
- Νικόλας!
- Παραμύθι να αρχινίσει
- Παραμύθια πουλώ...
- Πόρτα για τον ουρανό
- Φροντιστήρια Αρωγή
- Χασάπη Γράμματα
Πληροφορίες
- elpenor
- Μέσα σε μια σακούλα χαρτοπόλεμο, δεν είπαμε;
"Έζησα μες στην ματαιότητα και πάνω στον ωκεανό. " Τ.Λειβαδίτης
11 σχόλια:
Δύσκολο μου φαίνεται, θα το επεξεργαστώ και θα επανέλθω...
25 Οκτώβριος 2009 12:33 πμ
Αν κάποιος έμενε μέσα σε μια κάμαρα για πολύ καιρό, μόνος μέσα στην μοναξιά του, ίσως η απόφαση να φτάσει μέχρι την μέση της να είναι σημαντικό βήμα, μια υπέρβαση απότα τετριμένα. Ίσως για αυτόν η κάμαρα να ήταν ο κόσμος του το σύνορό του…
Μιαν απόφαση γενναία πρέπει να πάρουμε για να αλλάξουμε την ροή της ζωής μας που ίσως έχει γίνει άθλια…
Μια καληνύχτα να έχεις…
Γεια σου και από εδώ Νίκο! Μου άρεσε πολύ η ερμηνεία σου, που στηριζόταν μόνο σε δυο στίχους, αποκομμένους από το περικείμενο, και ως εκ τούτου είναι εντελώς δική σου! Ωστόσο, νομίζω ότι η λέξη-κλειδί σε αυτούς τους στίχους είναι το "αναποφάσιστος"... Για αυτό ακριβώς την ιδέα για την ανάρτηση μου την έδωσε η συζήτηση που είχαμε πριν λίγο.. περί ερωτήσεων. Μια διαφορετική προσέγγιση του θέματος εδώ... Αλλά δεν ξέρω! Οι στίχοι του Λειβαδίτη ούτως ή άλλως δεν νομίζονται ότι επιδέχονται "μοναδική" ερμηνεία... Είναι από τα κείμενα εκείνα που τα διαβάζει πάντα περισσότερες από μια φορές... και επανέρχεσαι... ξανά και ξανά...
Και κάτι επί του περιεχομένου του σχολίου σου: πόσο δίκιο έχεις! Μια απόφαση αρκεί για να αλλάξουμε τη ροή της ζωής μας... Ή μάλλον ένα βήμα (δηλ. η υλοποίηση της απόφασης). Να υπερβούμε τα σύνορα που οι ίδιοι έχουμε θέσει, να περάσουμε τη ΄γραμμή που' χουμε χαράξει γύρω μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο εμείς βάζουμε όρια... στην σκέψη μας, στα όνειρά μας, στην ευτυχία μας... Αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε για να δώσουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να τα υπερβεί! Και να κάνει ένα βήμα έξω από τον κύκλο! Είναι τόσο απλό!
Αυτά τα σύνορα μερικές φορές, λες καί τα έχουμε λούσει με βενζίνη και έχουν αναφλεγεί και δυσκολευόμαστε να τα πλησιάσουμε, συνεπώς ίσως χρειάζεται άλμα με φόρα όμως!
Με έπλεξε πάρα πολύ το ¨αναποφάσιστος΄ και δεν σου κρύβω και ο τόνος στο οποίος είναι στο ι ενώ θα βόλευε να είναι στο ό - όποιος...
δεν ξέρω ήταν κομμάτι κειμένου και έκανα μια ιστορία ...
Έχεις δίκιο! Δεν θα "βόλευε" να είναι στο "ο", ΕΙΝΑΙ στο "ο"!!! Δικό μου λάθος - τυπογραφικό (τι λέγαμε πριν, για το ότι γράφω γρήγορα και μερικές φορές δεν ξέρω τι πατάω!). Θα το διορθώσω!
Άξιζε όμως η ιστορία σου, οπότε "έβγαλε" κάτι καλό η απροσεξία μου!
"Αυτά τα σύνορα μερικές φορές, λες καί τα έχουμε λούσει με βενζίνη και έχουν αναφλεγεί και δυσκολευόμαστε να τα πλησιάσουμε, συνεπώς ίσως χρειάζεται άλμα με φόρα όμως! "
Ακριβώς έτσι είναι... Όχι ίσως... Άλμα χρειάζεται... Έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε; Πρέπει να την έχουμε... Κι αν δεν την έχουμε πρέπει να τη βρουμε... Μας το χρωστάμε!
Ναι πρέπει, διαφορετικά θα είμαστε νεκροί, πριν πεθάνουμε.
Υ.Γ. Περιμένω κάποια στιγμή την ενημέρωση για την αλλαγή της ώρας
Υ.Γ.2/ Υπάρχει μια αδικία, εσύ με λες Νίκο εγώ εσένα elpenor;
Υ.Γ.3/ Συγνώμη που σε καθυστέρησα τόσο...άλλη φορά θα το διαχειριστούμε πιο σωστά!
Θα φέρουμε και ποτά! χα χα χα
Έφυγα!
Υ.Γ. 4/ Ναι, είναι μία.. αδικία :) Αλλά μην το παίρνεις προσωπικά :P, απλώς εγώ ακολούθησα τις συμβάσεις του blogging, χρησιμοποιώντας μόνο nickname, ενώ εσύ έκανες τη διαφορά :). Ωστόσο, μπορούμε να το διορθώσουμε :)
Υ.Γ. 5/ Εγώ πρέπει να ζητήσω συγγνώμη, γιατί εσύ δουλεύεις αύριο! Συγγνώμη, λοιπόν, που σε κράτησα και υπόσχομαι άλλη φορά να το διαχειριστούμε πιο σωστά (θα φέρουμε και κιθάρα :P)
Κιθάρα λοιπόν! Άσε τι έκανα εγώ, εσύ κράτα, γιατί είναι πιο ασφαλές, τους κανόνες δεοντολογίας που διέπουν τον χώρο αυτό. Σου έκανα πλάκα!
Έχω μάθει να κοιμάμαι λίγο, συνεπώς δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγνώμη!
Τα λέμε, καλή συνέχεια σε ότι κάνεις!
Το αγόρασα το βιβλίο που μου πρότεινες...
Καλό βράδυ!
Αχ, δεν περίμενα να το κάνεις τόσο γρήγορα! Πολύ χάρηκα! :)
Kαλό σου βράδυ!
Δημοσίευση σχολίου