Άκου...
Ακούς αυτόν τον ήχο; Σαν μακρινό κελάρυσμα...
Είναι ο χρόνος που κυλάει.
Μεγαλώνεις...
Μεγαλώνεις και μαζί τα πάντα γύρω σου...
Μεγαλώνουν, παλιώνουν, θεριεύουν, ωριμάζουν, ανδρώνονται, σμιλεύονται, σε σμιλεύουν, μαθαίνουν... Σε μαθαίνουν....
Μαθαίνεις....
Χαίρεσαι, λυπάσαι, γελάς με όλη τη δύναμη της ψυχής σου, αφήνεις τα δάκρυα να πλημμυρίσουν το πρόσωπό σου, ξεσπάς σε λυγμούς, λυγίζεις, στέκεσαι στα πόδια σου, σκοτεινιάζεις, φωτίζεται το πρόσωπό σου, χάνεις, κερδίζεις, θυμώνεις, συγχωρείς, διστάζεις, τολμάς, παραιτείσαι, παλεύεις, ουρλιάζεις, σιωπάς, αγαπάς, χαμογελάς, ζεις....
Μεγαλώνεις....
Ακούς αυτόν τον ήχο; Είναι ο χρόνος που κυλάει...
Οι στιγμές σου, σημάδια στο πρόσωπό σου....
Μάζεψε όσα πιο πολλά μπορείς.... Μάζευε... Αυτό μονάχα!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
5 σχόλια:
O χρόνος, η σύλληψη της συνείδησης, για να μπορεί να κατανοήσει το θάνατο.
Αδυσώπητη διαδικασία που αν το μυαλό επέτρεπε να κατανοήσουμε την ουσία της, ίσως να μην υπήρχαμε σαν είδος.
Όμορφοι στίχοι, που φέρνουν το παρελθόν και το μέλλον στο σήμερα, με νοσταλγία, πόνο, αναμονή.
Καλό βράδυ
Γεια σου elpenor,
Έτσι είναι ο χρόνος ένα ποτάμι και εμείς κολυμβητές, που κολυμπούμε μέσα του.
Ο χρόνος όπως και ο άνθρωπος γερνά… Ας το κάνουμε με αξιοπρέπεια αν και εκείνος ( ο χρόνος ) δεν είναι αξιοπρεπείς επάνω μας!
Εμείς είμαστε ταξιδευτές που κάθε μέρα μαζεύουμε, συλλέγουμε από τα μέρη που περνάμε διάφορα και τα βάζουμε μέσα στο σακούλι της ψυχής μας.
Ας απολαύσουμε το ταξίδι, σε ποιον δεν αρέσει να ταξιδεύει εξάλλου!
Μην αφήσουμε την ανία να παρεισφρήσει στην ζωή μας, γιατί θα χάσουμε το παιγνίδι..
Ας φωνάξουμε, ας δακρύσουμε από θλίψη και από χαρά!
Ας ερωτευτούμε.
Μα πάνω από όλα να μην διστάσουμε να αγαπήσουμε…
Μην διστάσουμε να δείξουμε την αγάπη μας στους γύρω μας. Το μίσος δεν οδηγεί πουθενά…
Στα χρόνια που μας αναλογούν ας ζήσουμε.
Ο χρόνος είναι σχετικός. Ξέρεις μπορεί να γερνάει η σάρκα μας αλλά είναι στο δικό μας χέρι να μην γεράσει η ψυχή μας και να μεγαλώνουμε πάντα ‘’νέοι’’
Το μέσα μας είναι αυτό που δεν πρέπει να γεράσει… Το μέσα μας δεν γερνά όταν είμαστε μεγαλόψυχοι, όταν μάθουμε να συγχωρούμε, όταν μάθουμε να βοηθάμε!
Όμορφα τα λόγια σου δείχνουν πόσο ευαίσθητη ψυχή είσαι.
Σου εύχομαι ένα όμορφο βράδυ…
Υ.Γ. όταν εκείνοι, που θεωρώ παρέα μου και φίλους μου, μου προτείνουν κάτι θεωρώ ότι το κάνουν για το καλό μου. Για αυτό πήρα αυτό που μου πρότεινες. Θα το αρχίσω σε λίγες ημέρες που θα ‘’ανοίξει’’ λίγο ο χρόνος μου.
Σε ευχαριστώ πολύ, Alex Mil, για το πέρασμά σου, στο οποίο πάντα κάτι όμορφο μου αφήνεις :)
"που φέρνουν το παρελθόν και το μέλλον στο σήμερα, με νοσταλγία, πόνο, αναμονή."
Δεν θα μπορούσες να αποτυπώσεις πιο εύστοχα τα συναισθήματα που εκφράστηκαν με αυτό το κείμενο...
Καλό βράδυ!
"Όμορφα τα λόγια σου δείχνουν πόσο ευαίσθητη ψυχή είσαι."
Τι να πω τότε εγώ για τα δικά σου λόγια σε αυτό σου το σχόλιο, Νίκο!
Σου έχω πει ότι πάντα διαβάζω ό,τι μου αφήνεις παραπάνω από μια φορά, ε; Και χαμογελώντας... Δεν ξέρω πως το καταφέρνεις! :)
Y.Γ. Γι' αυτό χάρηκα που το πήρες! Τώρα που το σκέφτομαι, θα μπορούσα να είχα εκμεταλλευτεί την... επωνυμία σου και να σου το είχα στείλει! Δεν το σκέφτηκα :( ! Αλλά δεν πειράζει! Το ίδιο κάνει :)
Καλό σου βράδυ!
Χάρηκα που χάρηκες.
Είπα να πω και ένα γεια από εδώ:-)
Δημοσίευση σχολίου