Ευτυχία έλεγαν ένα μικρό κοριτσάκι με δυο πλεξούδες κι ένα χαμόγελο πλατύ. Έτρεχε όλη μέρα στους δρόμους και γύριζε σπίτι του κουρασμένο για να κοιμηθεί. Όταν διψούσε έπινε νερό από μια βρύση στο δρόμο και όταν χτυπούσε έβρεχε με αλμύρα τις πληγές της. Η Ευτυχία είχε δυο μάτια μαύρα σαν κάρβουνα που πετούσαν σπίθες. Και μετά η Ευτυχία μεγάλωσε. Οι δυο πλεξούδες έγιναν όμορφα μακριά μαλλιά. Οι πληγές δάκρυα που ομόρφαιναν το πρόσωπό της και τα κάρβουνα μικρές τελίτσες από μολύβι που την έκαναν να μοιάζει με ζωγραφιά.
Μετά η Ευτυχία μεγάλωσε. Και σαν μεγαλώνει η ευτυχία, χάνεται.
23.03.2010
Μετά η Ευτυχία μεγάλωσε. Και σαν μεγαλώνει η ευτυχία, χάνεται.
23.03.2010
2 σχόλια:
Και γιατί χάνεται η Ευτυχία ελπηνωράκι μου;
Έχεις δίκιο, είναι πολύ όμορφο αυτό που έγραψες, όλοι μας την νιώθουμε τόσο εύθραυστη αυτήν την μικρούλα.. εύθραυστη.. και ό,τι είναι εύθραυστο χρειάζεται προστασία.. κάπως έτσι το σκεφτόμουνα και κάτι στριφογύριζε στο μυαλό μου, και στριφογύριζε.. και τελικά το βρήκα :) και θα στο αφήσω...
Επειδή υπάρχει κάτι που αν είναι κοντά της και της κρατά το χέρι, ποτέ δεν θα την αφήσει να χαθεί.. έτσι νομίζω :)
Κι έτσι πρέπει να είναι, δεν είναι;
Λοιπόν...
Μια φορά και ένα καιρό
μια γυναίκα φρόντιζε τον κήπο του σπιτιού της,
όταν ξαφνικά βλέπει τρεις γέροντες, φορτωμένους με τις εμπειρίες της ζωής, να την πλησιάζουν στην είσοδο του σπιτιού.
Παρ' όλο που δεν τους γνώριζε, τους είπε:
-Δεν σας γνωρίζω, όμως πρέπει να πεινάτε. Περάστε, αν θέλετε, να φάτε κάτι.
Αυτοί την ρωτάνε:
- Ο άντρας σου είναι στο σπίτι;
- Όχι, δεν είναι εδώ, απάντησε εκείνη.
- Τότε δεν μπορούμε να έρθουμε, της λένε οι γέροντες.
Όταν επιστρέφει ο σύζυγος, η γυναίκα του περιγράφει το περιστατικό.
- Ας έρθουν τώρα που επέστρεψα!
Η γυναίκα βγαίνει έξω να προσκαλέσει ξανά τους γέροντες στο τραπέζι, μιας και ήταν ακόμη εκεί.
- Δεν μπορούμε να έρθουμε όλοι μαζί, της λένε οι τρεις γέροντες
Η γυναίκα, έκπληκτη, τους ρωτά γιατί !
Ο πρώτος, λοιπόν, από τους τρεις της εξηγεί ξεκινώντας να της συστήνεται:
Είμαι ο Πλούτος, της λέει.
Της συστήνει, μετά, τον δεύτερο που είναι η Ευτυχία.
Και, τέλος, τον τρίτο που είναι η Αγάπη.
Τώρα, της λένε, πήγαινε στον άντρα σου και διαλέξτε ποιος από τους τρεις μας θα έρθει να φάει μαζί σας.
Η γυναίκα επιστρέφει στο σπίτι και διηγείται στον άντρα της αυτά που της είπαν οι γέροντες.
Ο άντρας ενθουσιάζεται και λέει:
-Τι τυχεροί που είμαστε! Να έρθει ο Πλούτος! Έτσι θα έχουμε όλα όσα επιθυμούμε!
Η σύζυγός του όμως δε συμφωνούσε:
-Και γιατί να μην έχουμε τη χαρά της Ευτυχίας;
Η κόρη τους που άκουγε από μια γωνιά, τότε, τους λέει:
-Δε θα'ταν καλύτερα να καλούσαμε την Αγάπη;
Το σπίτι μας θα είναι πάντα γεμάτο αγάπη!
-Ας ακούσουμε αυτό που λέει η κόρη μας,
λέει ο σύζυγος στη γυναίκα του.
-Πήγαινε έξω και πες στην Αγάπη να περάσει στο σπιτικό μας.
Η γυναίκα βγαίνει έξω και ρωτά:
-Ποιος από εσάς είναι η Αγάπη; Ας έρθει να δειπνήσει μαζί μας.
Η Αγάπη τότε ξεκινά να προχωρά προς το σπίτι και οι δύο άλλοι να τον ακολουθούν!
Έκπληκτη η γυναίκα,
ρωτά τον Πλούτο και την Ευτυχία:
-Εγώ κάλεσα μόνο την Αγάπη.
Γιατί έρχεστε κι εσείς;
Και απαντούν κι οι τρεις γέροντες μαζί:
- Αν είχες καλέσει τον Πλούτο ή την Ευτυχία, οι άλλοι δύο θα έμεναν απέξω. Τώρα όμως που κάλεσες την Αγάπη, όπου πάει η Αγάπη, πάμε κι εμείς μαζί της!
.. κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.. θυμάσαι; :)
Φλασάκι μου, τι όμορφο :)
Θυμάμαι... Aμέ! :)))
Δημοσίευση σχολίου