Ατέρμονος κύκλος

Δεν θέλω όταν ξαναπεράσω από εδώ να σε βρω στην ίδια γωνιά καθισμένο με το πρόσωπό σου μέσα στις χούφτες σου. Ξέρεις εγώ δεν ξέρω πως διαγράφηκαν όλες αυτές οι γραμμές γύρω μας. Δεν ξέρω πως χαράξαμε έναν κύκλο τόσο επιμελώς στρογγυλό, λες και μελετήσαμε την κάθε λεπτομέρειά του, λες και χρόνια τον σχεδιάζαμε… και … Δεν ξέρω πώς καταφέραμε να χαράξουμε τούτο τον κύκλο γύρω μας και να κλείσουμε όλα τα αληθινά σπουδαία πράματα έξω από αυτόν. Δεν ξέρω πώς βουτάν τα χέρια τους στο νερό όταν χρόνια ολόκληρα δεν υπάρχει ούτε μια στάλα γύρω. Δεν ξέρω πώς βρίσκουν το κουράγιο να φτάσουν μέχρι την ακροθαλασσιά. Δεν ξέρω καν γιατί έμειναν τόσα χρόνια σε τούτη την αμμουδιά. Δεν ξέρω γιατί πάντα αργεί να ξημερώσει. Δεν ξέρω γιατί είμαι ακόμα εδώ. Δεν ξέρω γιατί θα είμαι εδώ και μετά από πολλά πολλά χρόνια, αλλά ξέρω ότι εδώ θα είμαι. Απόψε θα ήθελα μόνο να καβαλήσω ένα ποδήλατο και να φύγω το άπειρο κυνηγώντας, χωρίς να με νοιάζει αν έχω κρατήσει δυνάμεις για την επιστροφή, χωρίς να με νοιάζει αν θυμάμαι το δρόμο για την επιστροφή. Αλλά δεν θα το κάνω. Θα μείνω εδώ και το πρωί θα με βρεις στα μέρη τα ίδια.

15.01.204, 03:46