Κάνε το καραγκιόζη

Αν δεις το όνειρό σου να γίνεται πραγματικότητα, μην κάνεις το λάθος να χαρείς, να βουτήξεις μέσα του, παρασυρμένος από τη λαχτάρα να πιείς μέχρι και την τελευταία σταγόνα.
Αν δεις το όνειρό σου να πλησιάζει, γύρνα την πλάτη σου και προσπέρασέ το - κάνε τον καραγκιόζη.
Κάπως έτσι, μου έλεγε εκείνο το βράδυ ο κύριος με το χρωματιστό καπέλο, ψηλώνει ο νους των ανθρώπων. Οι σκοτεινές πτέρυγες των νοσοκομείων, εκείνες που οι συγγενείς κάθονται σιωπηλοί, κι έτσι μέσα σε αυτή τη σιωπή παρασιωπούν και την νόσο των ανθρώπων τους, είναι γεμάτες από τσαρλατάνους των ονείρων.
Κανένας άνθρωπος δεν έγινε ευτυχισμένος επειδή πραγματοποίησε τα όνειρά του.
Εάν λάτρευες τη ζωγραφική θα σε παρότρυνα να γίνεις δάσκαλος αγγλικών. Να στέκεσαι μπροστά στον άσπρο πίνακα, να δοκιμάζεις ποιός μαρκαδόρος έχει μελάνι, να διορθώνεις εκθέσεις και το βράδυ όταν γυρνάς μόνος στο σπίτι να ξετρυπώνεις τις μπογιές σου και να ζεις το όνειρό σου. Ποτέ μην μπεις στον πειρασμό να πιστέψεις ότι μπορείς να κάνεις το όνειρό σου ζωή και η ζωή σου να γίνει όνειρο. Αν έρθει κάποιος και σου πει πως μπορείς να γίνεις ξακουστός ζωγράφος και να γυρίσεις όλον τον κόσμο κάνοντας εκθέσεις, πες του πως λυπάσαι πολύ, μα μετά δεν θα έχεις τι να κάνεις τις ώρες που θα θέλεις να αποσυρθείς για λίγο από τη ζωή και να ζήσεις το όνειρό σου, για να επιστρέψεις μετά και πάλι στην πραγματικότητα. Σκέψου το. Τι θα έκανες τότε; Θα δίδασκες αγγλικά;
Οι πίνακες δεν μοιάζουν καθόλου ωραίοι τώρα και τα αγγλικά συνεχίζουν να είναι μια πεζή πραγματικότητα. Είδες πως τα κατάφερες; Για αυτό... την επόμενη φορά... κάνε τον καραγκιόζη.